افکار من


	ماندم ماندم تا بسوزم ولی کاش بتوانم که نباشم عطر نرگس ها مشامم را مینوازد و من دلم گرفته دلتنگم دلتنگ دلتنگ.... \|+\| نوشته شده توسط فیروزه در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 \|


	... فردا نیستم همانگونه که امروز نبودم میروم بی آنکه نشانی از خود بجاگذارم. \|+\| نوشته شده توسط فیروزه در دوشنبه نوزدهم آذر 1386 \|


	امید دیگر حرفی باقی نمانده تنها آهی که گذشت و قطره اشکی که گونه هایم را نوردید دیگر حرفی باقی نمانده تنها دلتنگم و دلتنگی هایم را مینوازم نمیگویم خداخافظ نمیگویم برای همیشه خداحافظ من امید دارم و هنوز امیدوارم هنوز هم به آینده امیدوارم شاید... \|+\| نوشته شده توسط فیروزه در سه شنبه سیزدهم آذر 1386 \|


	سک سک مرا عهیدست با جانان که تا جان در بدن دارم... و ما انقدر خودمان را درگیر این زندگی کرده ایم و انقدر گرفتاری و مشکل داریم که به اندر میان موهایمان شپشها لانه کرده اند چه برسد که به اینجا برسیم و اندکی به خاک گیری اینجا بپردازیم. خوب دیگه این چند خطم نوشتم واسه گل روی دوستانی که امدند و دیدند خبری نیست همه ببخشید. \|+\| نوشته شده توسط فیروزه در یکشنبه یازدهم آذر 1386 \|